Harry van Putten was een veelzijdig kunstenaar. Een autodidact. Een zoeker. Autonoom en creatief in zijn denken. Dit uitte hij als muzikant, schilder, schrijver en filosoof. 7 jaar geleden is hij overleden. Zijn huis hing vol met kunstwerken die we deels veilig hebben kunnen stellen. Deze muurschildering is een uitvergroting van een van zijn werken uit de serie: Scherven enne….geluk. Deze serie bestaat uit honderden straatscherven die hij d.m.v. spaken, lood, kapotte sloten enz. tot nieuwe kleine kunstwerken samenvoegde. Op deze ‘scherven’ schreef hij zijn gedichtenspinsels die verrassen en een glimlach oproepen. Zijn woorden en beelden vormen een nieuwe ‘tegeltjeswijsheid’ die uitnodigt tot reflectie en nadenken over de schoonheid in het onverwachte en het waardevolle in het afgedankte.

Deze muurschildering is een uitvergroting, een trompe l’oeil van een van die scherven. Een prachtige manier om zijn gedachtengoed en creativiteit onder een breder publiek te verspreiden. Door de stad heen liggen ook tegels met spreuken van Harry. Hij goot zijn spreuken in cement op stoeptegel formaat en verwisselde deze ’s-nachts met een gemeentelijke tegel. ’s Nachts omdat hij graag anoniem wilde blijven. Menig vriend of bekende vond plotseling in zijn vaste dagelijkse route, een tegel met tekst zonder besef van de herkomst. De spreuk ‘ Van alle mensen in de stad heeft er een mijn fiets gejat’ zou ook een plek in de stad waard zijn ;-)) Bij de onthulling van de muurschildering werden ook enkele van zijn liedjes ten gehore gebracht.